Zoeken
  • The Rainbow Shop

By Gwenda: Rainbow Family

Bijgewerkt: jan 5

Er zijn zoveel vormen met Rainbow Family's of samengesteld gezinnen Door: Gwenda - Owner The Rainbow Shop Wij ontvangen altijd veel vragen, soms wat ongepast, maar het is goed om er open over te zijn en mensen te informeren zodat het meer gaat leven bij iedereen wat er allemaal mogelijk is. Iedereen heeft ook zijn eigen voorkeuren en behoeftes op dit. Het starten van een gezin is een wel overwogen stap als je in een lesbische relatie zit. Veel basis vragen met de hoe, wat, wanneer en via welke route gaat uren van praten en uitzoeken aan vooraf. Ongeveer 7jaar geleden besloten wij dat we graag kinderen wilde. Natuurlijk begin je met de start. Wie wilt het kindje dragen. Omdat het voor mij absoluut geen optie is om zwanger te willen zijn en voor mijn vrouw wel, was dit een makkelijke start. Het gevoel hebben van een kindje willen dragen is iets wat ik nooit heb gevoeld. Dan begint er natuurlijk een logische tweede stap, hoe willen wij aan het zaad komen. Na veel gesprekken samen gevoerd te hebben, deden we deze gesprekken ook met vrienden. Waarbij een vriendin met een leuke optie kwam. We gingen een eerste date aan met een vriend van haar, een leuke alleenstaande homo man. Het is toch niets om via kinderen aan elkaar verbonden te worden, dus we wilde wel even goed de tijd nemen om elkaar te leren kennen, opvoed technisch hetzelfde beeld te hebben maar ook hoe het bijvoorbeeld moet verlopen met de papa-dag, vakantie, logeerpartijtjes en zijn familie en hoe we die wilde betrekken in alles. Wij vinden het heel erg belangrijk dat onze kinderen zien wie hun vader is maar ook de vader een actieve rol in het leven heeft van de kinderen. Na een half jaar waren we er helemaal overuit. We gaan met z'n 3e het traject in voor co-ouderschap. Inmiddels is het 2014, als we na enorm zoeken naar een zorginstelling die onze wensen wilde accepteren uit komen bij kliniek Geertgen in Elsendorp. Onze eerste wilde we namelijk alle 3 bij betrokken zijn in het gehele proces. Enorm ver weg voor ons, maar we besloten na de intake toch hier alles te regelen. In een periode van ruim 5 maanden moesten we met regelmaat heen. Voor intake gesprekken, goedkeuringsgesprekken, tekenen van vele papieren, uitleg van de IVF behandeling, maar ook nog extra gesprekken omdat we onze eigen donor meenamen. Naar mijn mening konden deze gesprekken best in 2x ipv de ruim 10x die we daar waren. Het was eindelijk en go voor ons en ik kon beginnen aan de hormonen om meer eitjes te kweken zodat deze geoost konden worden. Namelijk ik werd donor van een eitje aan mijn vrouw die het ging dragen. In een paar weken tijd moest ik meerdere spuiten per dag in mijn buik zetten. Het was zomer en ik werkte veel op festivals. Dus midden op de dag stond ik me spuitjes gereed te maken en mezelf in te spuiten en ging weer verder met werken. Maar het was voor een goed doel. Gelukkig was het moment aangekomen dat we naar de kliniek konden en de eitjes uit mij gehaald konden worden. Ik ga hierover niet in details treden, maar dit is een rotervaring geweest. Eens maar nooit meer. Nu konden ze de eitjes gaan bevruchten en daarna gaan beoordelen op kwaliteit en invriezen. Gelukkig waren we 2 weken later al op het moment gekomen om de eerste poging te doen bij mijn vrouw. We kregen een foto te zien van de embryo en een kwaliteitscijfer met een 4 vd 5. We kregen een laagpercentage van slagen omdat Merel geen hormonen had genomen voor deze eerste poging. Hele bijzondere feitjes om nu te weten. Wat een vreugde hadden we een paar weken later. Het was raak. In 1x. Besef kwam wel binnen dat het traject, waar we een jaar voor uitgetrokken hadden opeens maar 6 maanden was en we direct ons huidige huis verkoop klaar moesten maken en gaan verkopen. In een volgende blog zal ik meer vertellen over de volgende stappen...

31 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

By Kae: Vraag dat maar aan hen!

Door Kae Vogelzang Persoonlijke voornaamwoorden; we hebben ze allemaal. Dit is heel vanzelfsprekend, en toch ontstaat er steeds vaker ophef rondom deze voornaamwoorden. Niet iedereen voelt zich prett