Zoeken

By Merel: Coming Out

Bijgewerkt: 23 aug 2020


Door: Merel Bloemendaal Persoonlijk vind ik mijn coming out verhaal niet erg interessant. Natuurlijk was het mega spannend om het aan mensen te vertellen, maar het viel uiteindelijk wel mee. Ik ben redelijk vrij opgevoed. Mijn moeder had een oude studievriendin die lesbisch was en af en toe langskwam met haar vriendin. Ik ben opgegroeid met de wetenschap dat dit dus volkomen normaal was. Er werd thuis ook niet over gepraat alsof het iets raars of geks was. Ik weet dat ik in dit op zicht zoveel geluk heb gehad. Ik was tijdens mijn basisschoolperiode altijd wel bezig met jongens. Ik kreeg mijn eerst zoen dan ook al in groep 6. Ik vond het reuze interessant allemaal. Op mijn veertiende werd ik heel erg verliefd, op een jongen. Na drie maanden ging dit uit en daarna is er nooit meer een jongen geweest waar ik echt iets voor heb gevoeld. Toen ik zestien was ging ik veel om met een jongen, maar het werd nooit echt iets. Uiteindelijk kreeg hij een vriendinnetje en realiseerde ik mij, toen ik ze zag op een feestje, dat ik haar leuker vond dan hem. Het kwartje viel echter nog niet helemaal, of ik heb het bewust afgehouden, ik weet het niet.

Uiteindelijk werd ik verliefd op mijn theaterdocente, ze was zo leuk, knap en grappig. En sowieso vind ik iedereen die iets met volledige passionele overgave ontzettend aantrekkelijk. Ik weet nog dat ik naar huis fietste naar huis en aan haar zat te denken en opeens hardop riep: “Ik ben gewoon verliefd op haar. Ja, dat is het ik gewoon verliefd!” Ik voelde me opgelucht en blij. Het kwartje was gevallen en er was bij mij directe acceptatie van dit feit, omdat mijn brein zich waarschijnlijk allang al bewust was hiervan, alleen mij er nog niet bewust van had gemaakt. Ik vertelde mijn beste vriendin dat ik een beetje bi was. Dat vond ik heel veilig. Een paar weken later was ik in de kroeg, op dit punt had ik het al aan een aantal vrienden verteld. Die avond kwam ik een meisje tegen die ik al heel lang kende. Ze vroeg mij of ik al een vriendje had en ik floepte er zo uit dat ik bi was. Tot mijn grote verbazing zei ze: “Oh, ik ook!” Die avond kreeg ik mijn eerste zoen van haar. Toen wist ik zeker dat ik op meisjes viel en ook dat ik het nu wel aan mijn ouders moest vertellen. De kroeg waar ik was bevond zich in dezelfde straat als mijn vaders winkel en gezien het halve dorp erbij stond, was dit toch wel het moment dat ik het moest vertellen. Want ik wilde natuurlijk niet dat hij het van een ander zou horen. Mijn moeder stond te koken en we waren wat aan het kletsen. Ik zei: “Weet je wie er gister ook was?” Ik vertelde wie en dat we hadden gezoend. Mijn moeder bleef rustig en zei: “Oh, leuk.” Het bleef even stil en ze vroeg daarna: “Dus, val je nu op meisjes?” Ik zei haar dat ik bi was en dat zij het maar aan mijn vader moest vertellen. Dat heeft ze gedaan en hij heeft er nooit iets over gezegd tegen me. Maar dat boeide mij niet. Wie zwijgt stem toe ofzo, ik wist dat hij er oké mee zou zijn. Later vernam ik dat ze het allang al door hadden. Wat ik altijd knap heb gevonden omdat ik het zelf niet door heb gehad. Ik ben geen vrienden kwijtgeraakt nadat ik het vertelde. Iedereen accepteerde het zonder problemen. Er zal vast gekletst zijn, maar dat heb je als je uit een klein dorp komt. Maar niemand heeft ooit vervelend tegen me gedaan erover. Zoals ik aan het begin al zei, mijn coming out verhaal is niet zo interessant, maar hopelijk heb je het met veel plezier gelezen.


31 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

By Gwenda: Rainbow Family

Er zijn zoveel vormen met Rainbow Family's of samengesteld gezinnen Door: Gwenda - Owner The Rainbow Shop Wij ontvangen altijd veel vragen, soms wat ongepast, maar het is goed om er open over te zi

By Kae: Vraag dat maar aan hen!

Door Kae Vogelzang Persoonlijke voornaamwoorden; we hebben ze allemaal. Dit is heel vanzelfsprekend, en toch ontstaat er steeds vaker ophef rondom deze voornaamwoorden. Niet iedereen voelt zich prett